فن کویل

فن کویل دستگاهی جهت سرمایش و گرمایش و بطور کلی تهویه مطبوع در ساختمانهای مسکونی، تجاری و صنعتی می‌باشد.

یک فن کویل از اجزای زیر تشکیل شده‌است:

۱-فن

۲-کویلهای گرمایش و سرمایش

۳-فیلتر هوای قابل تعویض یا قابل شستشو

۴-شیرهواگیری

۵- الکترو موتور

در فن کویل‌ها درجه حرارت توسط ترموستات و مقدار رطوبت توسط هیومیدستات و مقدار هوا توسط فن و مقدار هوای تازه به روشهای متداول کنترل می‌شود.

انواع:

فن‌کویل‌ها را می توان به لحاظ محل نصب، روکار یا توکار بودن، و از لحاظ سرمایش و گرمایش تقسیم بندی کرد.

۱ فن کویل‌های زمینی

ظرفیت این فن کویل‌ها ۲۰۰ الی ۱۰۰۰ فوت مکعب در دقیقه بوده و هوا را بصورت بالا زن یا روبرو زن منتشر می‌سازند.

۲ فن کویل‌های سقفی توکار

ظرفیت این فن کویل‌ها هم معمولاً بین ۲۰۰ الی ۱۴۰۰ فوت مکعب در دقیقه می‌باشد.

۳  فن‌کویل‌های کانالی

در ظرفیت‌های ۶۰۰ الی ۲۰۰۰ فوت مکعب در دقیقه ساخته می‌شوند.

۴– فن کویل کاستی

در ظرفیت‌های ۳۰۰ الی ۱۴۰۰ فوت مکعب در دقیقه ساخته می‌شوند.

۵- فن کویل دیواری

در ظرفیت‌های ۳۰۰ الی ۸۰۰ فوت مکعب در دقیقه ساخته می‌شوند.

 

تقسیم بندی از لحاظ نوع سرمایش-گرمایش

فن کویل ها در دو نوع دو لوله و چهار لوله هستند. فن کویل های دو لوله دارای یک لوله رفت و یک لوله برگشت هستند. فن کویل های چهار لوله، دارای دو لوله برای آمدن آب به کویل ها و دو لوله برای برگشت آب هستند. فن کویل های چهار لوله می توانند همزمان آب سرد و گرم را وارد کویل های خود کنند. با این نوع فن کویل ها می توان بخشی از یک محیط را سرد و بخش دیگری را گرم کرد. در حالی که فن کویل های دو لوله در یک زمان تنها می توانند برای سرمایش و یا گرمایش مورد استفاده قرار گیرند. علاوه بر این به خاطر آنکه سیستم لوله کشی آب سرد و گرم در یک ساختمان متفاوت است، تنها برای گرمایش و یا سرمایش مورد استفاده قرار می گیرند.

نحوه کار

فن کویلها معمولاً به دو صورت مورد استفاده قرار می‌گیرند. در حالت اول فن کویل فقط حرارت و برودت مورد نیاز را تامین می‌کند و هوای تازه توسط هوارسان مرکزی و بوسیله کانال‌های توزیع هوا در سطح محل منتشر می‌گردد تا تهویه مناسب در محل مورد نظرانجام گیرد. در این حالت میزان بار سرمایی وگرمایی توسط ترموستات بکار رفته در فن کویل و با خاموش و روشن شدن فن تنظیم می‌گردد. در حالت دوم علاوه بر تامین حرارت و برودت مورد نیاز، وظیفه تامین هوای تازه را نیز بعهده دارد. بدین صورت که فن دستگاه، هوای تازه را از طریق دریچه تعبیه شده در پشت فن کویل گرفته و در محل پخش می‌کند. از محاسن این روش می‌توان به کاهش هزینه‌های مربوط به سیستم هوارسان مرکزی و متعلقات مربوطه اشاره نمود و عدم فیلتراسیون هوای تازه از معایب این روش می‌باشد.

نویز در فن کویل ها: ( NOISE )

اصولاً صدا در اثر متراکم شدن متناوب هوا ایجاد شده و فرکانس تناوب این تراکم هوا، زیر یا بم بودن صدا را ایجاد می‌کند. گوش انسان نیز فرکانس‌هایی بین ۵۰ تا حدود ۲۰.۰۰۰ هرتز را می‌تواند بشنود و خارج از این محدوده قادر به تشخیص صدا نیست.

بنابراین معیار استاندارد برای تشخیص نویز در دستگاه­ها، ۸ فرکانس میانیِ این باند شنوائی در نظر گرفته می‌شود؛ یعنی Octave Band Center Frequencyکه از ۶۳Hz الی ۸۰۰۰Hz خواهد بود.

 

میزان نویز در فن‌کوئل­ها بر اساس دو معیار قابل مقایسه­اند:

۱-    سطح فشار صدا (Sound Pressure Level)

۲-    سطح قدرت صدا (Sound Power Level)

فاصله­ای که در آن میزان صدای فن‌کویل اندازه­گیری می‌شود، علی‌الخصوصSound Pressure Level، مهم است؛ به­طوری­که هر چه فاصله بیشتر باشد، صدا کمتر خواهد بود، زیرا شدت تناوب فشار هوا کمتر می‌گردد. (در جائی که هوا وجود نداشته باشد، مثلاً خلاء مطلق، هیچ صدائی انتقال نمی‌یابد.)